kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 24-01-2016 voor het laatst bewerkt.

elektronische muziek

Met elektronische hulpmiddelen gespeelde muziek. Muziek die zich niet bedient van bestaande muziekinstrumenten om te worden uitgevoerd, maar die wordt opgewekt door elektronische trillingen van toongeneratoren en wordt gespeeld via toonbanden en/of luidsprekers.

De componist kan op de toongeneratoren over een oneindig aantal mogelijke middelen beschikken. Enkele daarvan zijn: de enkele boventoonvrije harmonische trillingen die zogenaamde sinustonen voortbrengt, het geluid van een zaagtandgenerator, dat bijzonder rijk is aan boventonen, ruisverschijnselen en geluidsstoten.

Deze tonen zijn geen middel op zichzelf, maar bouwstenen om een compositorische idee uit te werken. De componist werkt in een geluidsstudio en genereert zijn compositie met elektrische trillingen die hij bijregelt, vertraagt, versnelt, enz. tot het een voor hem zinvol geheel is; dat vastgelegd kan worden op de toonband en later, zonder tussenkomst van een instrument, kan worden gehoord via luidsprekers.

Zie ook het artikel sonologie.

Van studio naar podium
Ton de Leeuw en Henk Badings maakten in de jaren vijftig in het Philips Natuurkundig Laboratorium de eerste Nederlandse elektronische muziek. Deze studio ging over in het Instituut voor Sonologie, Gottfried Michael Koenig leide het instituut en introduceerde het gebruik van de computer in de elektronische muziek. Andere belangrijke componisten zetten hun stempel op de ontwikkelingen: Dick Raaijmakers, Ton Bruynèl en Jan Boerman, verbonden aan conservatoria leiden ze nieuwe generaties componisten op. Dankzij instellingen als STEIM kan de elektronische muziek zich vanuit de studio naar het podium ontwikkelen: live elektronische muziek heeft de toekomst.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 253.