kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Earle Brown

Earle Brown geboren Lunenberg, Massachusetts, 26-12-1926, gestorven New York 2-7-2002
Amerikaans componist

Earle Brown studeerde wiskunde en techniek aan de Norteastern universiteit en ging naar de Schillinger House School of Music voor compositie en orkestratie.

Brown was een drijvende kracht in hedendaagse muziek sinds de jaren vijftig. Zijn werk in die tijd met nieuwe notaties, partituur methoden en performance denkwijzen, leidde tot de ontwikkeling van zijn grafische, improvisationele, en "open-form" partituren, waaronder December 1952 (van zijn collectie Folio), Twenty-five Pages (1953) voor for één tot vijfentwintig piano's, zowel als tot de latere orkestrale werken Available Forms I en Available Forms II (1961 en 1962).

Sinds die tijd bleef hij zijn "open-form" concepten en performance technieken ontwikkelen in nieuwe richtingen. Hij werd op vele manieren beïnvloed door de beeldende kunsten, in het bijzonder door de werken van Alexander Calder en Jackson Pollock. Brown's muziek is ook gerelateerd aan het werk van Robert Rauschenberg, in zijn opvatting en formulering, bijvoorbeeld in zijn gebruik van collage en juxtapositie (naast elkaar plaatsing).

Brown organiseerde "sonic events" en performances van hemzelf en van andere nieuwe muziek, in galeries en musea in de VS en Europa, om door deze performances enkele verbanden tussen hedendaagse muziek en beeldende kunst te verduidelijken.

Als aanvulling op zijn werk als componist, produceerde Brown van 1963-1973 18 LP's getiteld Contemporary Sound Series, voor Time-Mainstream Records. Deze platen, prachtig verpakt en vaak met foto's door Brown zelf gemaakt, introduceerde het diverse werk van 49 componisten uit 18 landen. Sommige platen hadden geografische thema's, terwijl op de meeste twee of drie componisten stonden met contrasterende esthetieken en interesses. Hieronder waren eerste opnamen van werken van Berio, Stockhausen, Kagel, Wolff, Nono, Musica Electronica Viva, AMM, Sonic Arts Union, en vele anderen. Deze platen vertegenwoordigen de diepte van zijn verhouding tot en zijn ondersteuning aan de internationale muziek gemeenschap en zijn gelofte om avontuurlijke werken, waar ze ook vandaan kwamen te ondersteunen.

Brown was composer-in-residence aan het California Institute of the Arts, de Universiteit van Californië aan Berkeley, het Peabody Conservatorium voor Muziek (dat hem in 1970 een eredoctoraat in Muziek toekende), de Rotterdamse Kunststichting, het Basel Conservatorium voor Muziek, de Yale Universiteit, de Indiana Universiteit, Bloomington, de American Academy in Rome (1987) en andere instituten.

Hij ontving talrijke onderscheidingen en opdrachten zowel in eigen land als daarbuiten. Enkele hiervan zijn het Guggenheim Fellowship een American Academy en National Institute of Arts en Letter Awards, de Brandeis Creative Arts Award, schenkingen van de National Endowment for the Arts en de New York State Council on the Arts, en opdrachten van Darmstadt, Parijs, Zagreb, Londen, Rome, Saarbrücken , Venetië etc.

Brown was gast composer-in-residence aan de Tanglewood en Aspen muziek festivals, bij D.A.A.D. in Berlijn (70'-71'), hij was jurylid voor het National Endowment voor het Arts Inter-Arts Program, en hij was een directeur van de Fromm Foundation aan Harvard en hij was voorzitter geweest van het American Music Center.

Onder zijn laatste composities waren een nieuw werk voor piano Summer Suite, voor een concert met de BBC in Londen en voor een CD van zijn complete pianowerken. Andere werken onder meer Tracking Pierrot (1992) en Folio II (1970-93). CD opnamen waaronder, Hodograph I, Four Systems, Octet I, Folio II, Music for Cello and Piano (allemaal voor "hat NOW" Records; Zwitserland), String Quartet (1965) (VOX BOX CDX 5143) en Corroboree (Mode Records).

In 1994 was Earle Brown gast-componist aan het Wien Modern Festival in Wenen (3 orkestwerken) en hoofdgast-componist aan het Formlos!(?) Festival in Leipzig in januari 1995 (9 werken uitgevoerd). Verder was hij gast-componist aan het California Institute of the Arts in oktober 1995.

In 1996 werd hem de Letter of Distinction toegekend door het American Music Center, en ontving hij in 1998 de John Cage Award for Music van de Foundation for Contemporary Performance Arts in New York. In 1999 werd Brown gekozen als lid van de The Bavarian Academy of Fine Arts in München.

In 1999 dirigeerde Brown zijn werken in Halle, Stuttgart, Parijs, Hannover en Londen. Het concert in Londen bracht vier werken van Earle Brown, uit de serie Dal Niente 2, geproduceerd en gedirigeerd door David Ryan.
Brown's laatste werk Special Events for cello and piano ging op 5 februari 1999 in première in Stuttgart. Zijn Cross Sections en Color Fields (1975), werd uitgevoerd in Miami in April 2000 door Michael Tilson Thomas en het New World Symphony Orchestra en werd gespeeld als deel van de MAVERICKS series in San Francisco op 20 juni 2000. Ook in april kwam er een nieuwe serie componisten opnamen en de CD werd uitgebracht in de AMERICAN MASTERS SERIES. Het bevat 10 vroege werken, waaronder Times Five (1963), Octet I (1953), Music for Cello and Piano (1955) en Nine Rarebits (1965), voor twee klavecimbels. De CD brengt David Tudor, Michael Daugherty, Dorothea von Albrecht en dirigent Earle Brown.

Op 22 mei 2000 organiseerde het S.E.M. Orchestra een huldeconcert aan Earle Brown, in Alice Tully Hall in New York City, waarbij ze orkest- en kamermuziek brachten. Op 6 oktober 2000 sponsorde de Electronic Music Foundation een concert in Engine 27 in New York City, waar twee van Brown's werken werden uitgevoerd: Octet I, voor acht luidsprekers rondom het publiek en Times Five, voor vier tape kanalen en vijf life instrumenten.

Earle Brown stierf in zijn huis in Rye, NY, op 2 juli 2002. Voor zijn dood stelde Brown het programma samen voor een herdenkingsconcert dat werd gehouden in MoMa QNS in november van dat jaar.

Sinds 2002 zijn er uitvoeringen geweest door het Ensemble Intercontemporain, het S.E.M Ensemble, het London Sinfonietta, het Kairos Quartet, MusikFabrik, de Seattle Chamber Players en vele anderen. In februari 2005 werd een sessie van Brown's werk gehouden aan de Society for American Music in Eugene, Oregon. .


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 14.