kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 06-02-2011 voor het laatst bewerkt.

Dick Raaijmakers

Nederlands componist en kunstenaar, geboren Maastricht 1 september 1930

website: Dick Raaijmakers studeerde piano aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag tot 1953.

1958, Dick Raaijmakers in het Natlab

Van 1954 tot 1960 was hij werkzaam bij N.V. Philips op elektro-akoestisch gebied en van 1960 tot 1962 was hij wetenschappelijk medewerker aan de Rijksuniversiteit te Utrecht. Daarna werkte hij van 1963 tot 1966 in een eigen studio voor elektronische muziek te Den Haag, samen met Jan Boerman.

Van 1966 tot 1995 was hij docent Elektronische en Hedendaagse Muziek en vanaf 1991 docent Elektrisch Muziektheater bij de Interfaculteit Beeld en Geluid van het Koninklijk Conservatorium in Den Haag.
Naast componist en docent is Raaijmakers werkzaam op beeldend, theatraal, filmisch en literair vlak, om daarmee het thema 'kunst en techniek' op steeds wisselende wijze aan de orde te kunnen stellen. Als gastconservator van het Haags Gemeentemuseum bereidde hij in 1989-1990 de eerste expositie voor over deze thematiek: Anti Qua Musica, waarin hij ook de installatie Tombeau de Glenn Gould realiseerde.

Composities en kunstwerken
Van 1957 tot 1967 componeerde Raaijmakers een twintigtal elektronische composities (concertstukken, filmmuziek) waaronder Vijf canons, Flux, Plumes en Ballade.

Vanaf 1969 volgde een serie ‘instruktiestukken’ voor strijkensembles waarbij de relatie tussen toon en toonproductie aan de orde werd gesteld: Nachtmuziek, Schaakmuziek, Kwartet, Kwintet en De lange mars.

Van 1967 tot 1972 ontwikkelde Raaijmakers Phono-kinetische objekten - een drietal ‘ideofonen’ op museale schaal. Ze werden geëxposeerd in 1971 in het Stedelijk Museum te Amsterdam en in 1972 in het Gemeentemuseum te Den Haag.
In 1976 ontstond De grafische methode tractor en in 1979 De grafische methode fiets: stukken bedoeld voor zaalpresentatie, ontleend aan het werk van de Franse bewegingsonderzoeker en filmpionier Etienne-Jules Marey (1830-1904).
In 1977 ontwierp hij een serie modellen van elektrochemische batterijen en van primaire elektrische archetypevormen voor museale presentatie. In datzelfde jaar ontstond n.a.v. het overlijden van Mao Tse Tung Mao leve! , "een audiovisuele oefening in artificieel sentiment".

Van 1981 tot 1984 realiseerde hij een serie ‘versies’ (‘operaties’) voor tape, film, theater, slagwerkensemble, museum en performance, gebaseerd op één thema: Nightowls, een van de eerste sound movies van Laurel en Hardy (1930). Deze werken zijn getiteld Shhh!, The microman, The soundman, The soundwall, Ow! en Come on! . De hele serie werd uitgevoerd in het Holland Festival 1984 toen Raaijmakers de centrale componist was.

In juni 1983 ontstond Ping-Pong, een stereoradioverslag van een tafeltennispartijtje tussen Louis Andriessen en Cornelis de Bondt.

In 1984 werd Extase (in memoriam Josine van Droffelaar) uitgevoerd.

In 1984/85 realiseerde Raaijmakers een 8-delig kunstwerk van glas, transparante fotofilm en bewegingsmechaniek voor een Rijkskantorengenbouw te Arnhem; in 1985 ontwierp hij een kunstwerk met neon- en kleurtechniek voor de nieuwbouw van het Stedelijk Conservatorium te Groningen.

Voor muziektheater schreef hij o.a. Intona (1991), Dépons/Der Fall (1992), Die glückliche Hand/geöffnet (1993), Der Fall/Dépons (1993), De promenoir van Mondriaan, collectief (1994), De val van Mussolini (Holland Festival 1995), Scheuer im Haag (Festival de Branding, oktober 1995).

Compact discs
Bij NEAR en Donemus verscheen de cd-box met boekje The complete tape music (BASTA 30915662, voorheen CV-NEAR 09/10/11).

Publicaties
Het essay De kunst van het machine lezen (1978), over de artistieke, althans beeldende, verschijningswijze van technische constructies in onze wereld, verscheen in het literaire tijdschrift Raster-6.
Vanaf 1979 werkt Raaijmakers aan een boek over beeldvorming van bewegingen d.m.v. technische apparaten: deel 1 De methode (1984) is uitgegeven bij Bert Bakker, Amsterdam.
In Raster-29 staat het essay De val van Mussolini, een vergeten Hollywood projekt uit 1930 (1984). Uit het conceptboek Kleine mechanica van de open vorm verschenen enkele hoofdstukken in Raster-50, -58, -60 (1990-1992). In Mens & Melodie (nov./dec. 1995) verscheen een artikel over De toekomst van de elektronische muziek.

Prijzen
In 1985 ontving Raaijmakers de Matthijs Vermeulenprijs voor zijn performance Extase. In 1992 kreeg Raaijmakers de Oeuvreprijs voor Beeldende Kunst van de Stichting Beeldende Kunsten te Amsterdam.
In 1994 werd hem de Matthijs Vermeulenprijs toegekend voor zijn composities Der Fall/Dépons en Die Glückliche Hand/geöffnet, twee muziektheaterstukken, en in september 1995 de Ouborg Prijs - de oeuvreprijs van de gemeente Den Haag - voor de opmerkelijke manier waarop hij verschillende kunstdisciplines samenbrengt.
In 2005 ontving Raaijmakers de Johan Wagenaar Oeuvreprijs 2004.

Bron: www.donemus.nl


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 110.