kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

David Oistrach

David Fjodorovitsj Oistrach geboren Odessa, 30 september 1908, gestorven Amsterdam, 24 oktober 1974
Russisch vioolvirtuoos

Naamsvariant: David Fjodorowitsch Oistrach, David Oistrakh, David Fyodorovich Oistrakh

De vader van David Oistrach was een amateurmusicus en zijn moeder een solist in het operahuis. Toen hij vijf jaar was kreeg hij een 1/8 viool en ging hij viool en altviool studeren bij Pjotr Stoljarski aan de plaatselijke muziekschool. Een andere leerling van Stolyarsky was Nathan Milstein, met wie Oistrach zijn eerste concertoptreden moest delen in 1914 toen Milstein zijn diploma behaalde aan het conservatorium. Over deze tijd zei Oistrach later: "Stoljarski liet zijn leerlingen ontwikkelen tot hun individuele bekwaamheid en behoefte."; hij werd geaccepteerd voor de masterclass van Stoljarski toen hij 15 jaar was.

David Oistrakh speelt het Tchaikovsky Concerto (1st Mov.) Part 1

Oistrakh die zijn debuut in Odessa had gemaakt op zesjarige leeftijd ging naar het Odessa Conservatorium in 1923, waar hij afstudeerde in 1926. Nadat hij altviool gespeeld had in het orkest van het conservatorium werd hij al snel concertmeester. De volgende stap in zijn carrière waren zijn publieke optredens en op zestienjarige leeftijd begon David Oistrakh concerten te geven.

Vanaf ca. 1920 begon Oistrakh te toeren door de Sovjet Unie en speelde al snel in volgeboekte concertzalen. Zijn eerste optreden in Leningrad in 1928 was een volgende stap in zijn carrière. Hier vertolkte hij het vioolconcert van Tsjaikovsky met het Philharmonisch Orkest en de dirigent Nikolai Malko.

In datzelfde jaar besloot Oistrach naar Moskou te verhuizen, waar hij zijn eerste recital gaf en zijn toekomstige vrouw Tamara Rotareva ontmoette, een pianiste met wie hij in 1930 trouwde. Zij kregen 1 kind een zoon Igor Oistrach, die in zijn vaders voetstappen zou treden en die later samen met zijn vader zou optreden in werken zoals het Dubbelconcerto van Bach en Mozart's Sinfonia Concertante.

David Oistrach's spel werd vooral gekenmerkt door technische perfectie, wat hij echter nooit als een doel op zich beschouwde.

In 1934 begon Oistrakh te doceren aan het conservatorium van Moskou, waar hij in 1939 hoogleraar werd.

Oistrach won verscheidene nationale en internationale wedstrijden: In 1930 eerste prijs op de Oekraïense vioolwedstrijd, in 1935 eerste prijs in de vioolwedstrijd van de Sovjet Unie, ook in 1935 de tweede prijs in de Wieniawski wedstrijd in Warschau, 1937 eerste prijs op de internationale Eugene Ysaye wedstrijd in Brussel.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij actief in de Sovjet Unie, hij speelde premières van nieuwe concerten van Nikolai Miaskovsky en Khachaturian, zowel als sonates van zijn vriend Prokofiev. In 1942 werd hem de Stalin Prijs toegekend.
In de laatste jaren van de oorlog raakte hij bevriend met Shostakovitsj, dat zou leiden tot de twee vioolconcerten en de sonate, welke allemaal door Oistrach in première gebracht werden en in de volgende jaren sterk met Oistrakh geassocieerd werden.
Vanaf dit moment was Oistrach's carrière gevestigd, behalve dat de Sovjet Unie hem niet wilde laten gaan. Hij bleef les geven aan het conservatorium van Moskou, maar toen de nazi's de Sovjet Unie binnenvielen, ging hij naar het front, waar hij optrad voor soldaten en fabrieksarbeiders onder intens moeilijke omstandigheden.

Na het einde van de W.O. II kreeg Oistrach regelmatig toestemming om op tournee te gaan naar westerse landen.
Toen Yehudi Menuhin in 1945 in Moskou optrad, ontmoette hij Oistrach voor het eerst en dit leidde tot een blijvende vriendschap, ondanks de grenzen. In 1949 gaf David Oistrakh zijn eerste concert in het Westen, in Helsinki, in 1951 trad hij op op het "Maggio Musicale" Festival in Florence, in 1952 trad hij op in Oost Berlijn, tijdens de 125ste verjaardag van Beethoven, in 1953 in Parijs, 1954, in West-Duitsland, in 1954 had hij zijn eerste optreden in Londen, wat een sensationeel succes werd en in 1955 kreeg hij toestemming voor een tournee door de Verenigde Staten.

In 1959 begon hij een tweede carrière als dirigent te vestigen en in 1960 kreeg hij de Lenin Prijs. In 1962 maakte hij debuut als dirigent in Moskou en tegen 1967 was hij een samenwerking aangegaan met de gevierde Sovjet pianist Sviatoslav Richter.

De jaren tot 1974, vanaf het moment dat de Sovjet autoriteiten Oistrach (en andere solisten) toestemming hadden gegeven om naar westerse landen te reizen, was zijn tijdschema meer dan gevuld met concerttournees naar de westerse landen en zo'n 100 concerten in Rusland, daarbij ook docerend en dirigerend.

Behalve dit maakte hij talrijke opnamen van een zeer uitgebreid repertoire.

Nadat hij een cyclus van Brahms had gedirigeerd met het Concertgebouworkest stierf Oistrach in 1974 in Amsterdam aan een tweede hartaanval. Zijn eerste was in 1964, waarvan hij weer herstelde.

website: www.andromeda.at


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 165.