kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Daniel Lesur

Daniel Jean Ives Lesur, ook: Daniel-Lesur geboren Parijs 19-11-1908, gestorven Parijs 2-7-2002
Frans componist, organist, pianist en publicist

Daniel Lesur kwam uit een muzikale familie zijn moeder Alice Lesur was zelf componiste van wie enige muziek gepubliceerd was. Hij studeerde aan het conservatorium in Parijs bij onder meer Caussade voor harmonie en contrapunt en bij Tournemire voor compositie en orgel. Hij was klasgenoot van Messiaen en de twee bleven levenslang bevriend.

Lesur werd nogal beïnvloedt door zijn leraar, de organist Charles Tournemire, wiens assistent hij werd aan de Sainte-Clothilde te Parijs van 1927 tot 1937. Zijn eigen composite carrière begon rond deze tijd en zijn vroege stijl is te horen in zijn 3 werken voor orgel: In paradisum, La vie intérieure en Hymnes. Deze stukken werden niet alleen door hemzelf gespeeld, maar ook door verscheidene van zijn vrienden, waaronder Messiaen aan het orgel van de Trinité.

In 1935 werd Daniel-Lesur leraar contrapunt aan de Schola Cantorum, aangesteld door de nieuwe directeur Nestor Lejeune. In datzelfde jaar was hij een van de componisten die de progressieve concert vereniging oprichtten La Spirale, waarvan Georges Migot de voorzitter was en waarvan de rest van het bestuur bestond uit o.a. Jolivet, Messiaen, Claire Delbos (Messiaen's vrouw) en anderen.

In 1936, richtte Lesur samen met Messiaen, Jolivet en Baudrier de componistengroep 'La Jeune France'op, een groep die voornamelijk was opgericht om de waarden van emotionele expressie en oprechtheid in de muziek te promoten en aan te moedigen, in tegenstelling tot het neo-classisisme dat in die tijd veel meer voorkwam.

In 1937 verliet hij de Sainte-Clothilde en ging hij naar de Benedictijnse Abdij van Sainte-Marie, in het 16e arondissement van Parijs, waar hij bleef tot 1944. Op 30 maart 1943 trouwde Lesur met Simone Lauer en zij kregen twee kinderen Christian en Béatrice.

Als leraar aan de Scola werd Lesur steeds belangrijker en hij werd leraar fuga en compositie voordat hij in 1957 directeur werd, een functie die hij vier jaar behield, totdat hij in 1961 de titel Ere Directeur verkreeg. Lesur werkte ook vele jaren voor de Franse Radio en in de vroege jaren zestig werd hij adviseur voor de muziekprogrammering van de Franse televisie. Een van zijn meest interessante programma's voor de Franse Radio gedurende de vijftiger jaren was een samenwerking met de criticus Bernard Gavoty, een serie waarbij vragen aan de orde gesteld werden over moderne muziek door het interviewen van hedendaagse componisten. Deze werden gepubliceerd in boekvorm als Pour ou contre la musique moderne? (1957), een fascinerend en karakteristiek ruimdenkend onderzoek van de status van de muziek, vooral in Frankrijk, tijdens de vijftiger jaren.

Lesur bekleedde verscheine bestuurlijke functies. In 1969 werd Lesur aangesteld als Hoofd Inspecteur voor Muziek en later Inspecteur Generaal voor Muziek, een post die daarvoor door enkele buitengewoon beroemde musici was bezet, waaronder Gabriel Fauré, Paul Dukas en Jacques Chailley, aan het Ministerie voor Culturele Zaken in 1973. Van 1971-73 leidde hij ook de Réunion des théâtres lyriques nationaux in voorbereiding op de de aankomst van Rolf Liebermann aan de Opéra. Hij werkte weer bij Radio France, het Orchestre de Paris, en het Parijse Conservatorium.

In 1982 werd Daniel-Lesur gekozen tot lid van van de Académie des Beaux-Arts (als opvolger van Tony Aubin), waar een andere stoel voor muziek werd bezet door zijn oude vriend Messiaen. Verder was hij Grand Officier van de Légion d’Honneur.

Daniel Lesurs uitgebreide oeuvre kenmerkt zich door een evenwichtige structuur, klaarheid van lijn en harmonie en discrete gevoeligheid.

Werk: orkestwerken: Suite française (1935), Passacaille (voor piano en orkest, 1937), Fantaisie concertante (geschreven op verzoek van Mstislav Rostropovich in 1994); kamermuziek: pianowerken; koormuziek; Le Cantique des Cantiques (1953, voor twaalf onbegeleide stemmen, in opdracht van koordirigent Marcel Couraud), Messe du Jubilé (voor koor en orgel; orgelmuziek; liederen: 3 poèmes de Cécile Sauvage (1939); theaterwerken: een ballet samen met Jolivet en 3 opera's, waaronder Andrea del Sarto (ook de titel van een toongedicht, gebaseerd op het stuk van Alfred de Musset) en filmmuziek.

website: www.daniel-lesur.com


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 19.