muziekbus







Mozart Piano Concerto No. 21, gespeeld en gedirigeerd door Daniel Barenboim


Daniel Barenboim

Daniel Barenboim geboren 15-11-1942 in Buenos Aires
Israëlisch pianist en dirigent

www.danielbarenboim.com

Barenboim was de zoon van twee Joods-Russische muziekpedagogen en kreeg zijn eerst pianolessen van zijn moeder op vijfjarige leeftijd. Hij vervolgde zijn studie bij zijn vader, die zijn enige leraar bleef. Hij maakte al op zevenjarige leeftijd zijn openbaar debuut als pianist in Buenos Aires.

In 1952 verhuisde de familie naar Israël. In de zomer van 1954 ging Barenboim naar Salzburg om directielessen te gaan volgen bij Igor Markevitsj. In diezelfde zomer ontmoette hij Wilhelm Furtwängler, voor wie hij speelde en wiens repetities hij bijwoonde evenals een concert.

In 1955 nam de jonge Daniel Barenboim les bij Nadia Boulanger in Parijs in harmonie en compositie.

Barenboim maakte zijn debuut als pianist in Wenen en Rome in 1952, in Parijs in 1955, in Londen in 1956 en in New York in 1957 met de dirigent Leopold Stokowski. Vanaf dat moment maakte hij jaarlijkse concert toernees door de VS en Europa. In 1958 toerde hij door Australië en al snel werd bekend als één van de meest veelzijdige pianisten van zijn generatie. Vanaf het midden van de jaren 50 trad hij op als gastpianist bij alle grote festivals, zoals bijv. in Luzern, Salzburg en Edinburgh.

Barenboim maakte zijn eerste plaatopnamen in 1954 en nam later complete cycli op van de piano sonates van Wolfgang Amadeus Mozart en Ludwig von Beethoven, alsook de pianoconcerten van Mozart (als dirigent en pianist), van Beethoven (met Otto Klemperer als dirigent en later als dirigent en pianist met het Berliner Philharmoniker) van Brahms (met Sir John Barbirolli, en Zubin Mehta als dirigent) en van Bartok (met Pierre Boulez als dirigent).

In dezelfde tijd begon hij meer tijd te wijden aan dirigeren. Zijn hechte band met het English Chamber Orchestra, daterend uit 1965, duurde meer dan 10 jaar. In deze tijd traden ze regelmatig op in Engeland met Barenboim als dirigent en pianist en maakten toernees door heel Europa, de VS, Japan, Australië en Nieuw Zeeland.

Barenboim maakte zijn debuut als dirigent in 1967 met het New Philharmonia Orchestra in Londen. Hierna werd hij een veelgevraagd dirigent en werd uitgenodigd door verschillende toonaangevende Europese en Amerikaanse symfonie orkesten.

Het huwelijk van Daniel Barenboim met de celliste Jacqueline Du Pré kreeg in 1967 veel aandacht van de pers. Tot de dood van Jacqueline in 1987 maakte het echtpaar veel concerttournees.

In 1975 nam hij het ambt van muzikaal directeur op zich bij het Franse Ensemble Orchestre de Paris, waar hij veel hedendaagse muziek dirigeerde van onder meer Lutoslawski, Berio, Boulez, Henze, Dutilleux, Takemitsu en anderen. Deze functie vervulde hij tot 1989.

Daniel Barenboim is altijd actief geweest als muzikant van kamermuziek, optredend met onder meer zijn overleden vrouw, celliste Jacqueline Du Pré, Gregor Piatigorsky, Itzhak Perlman en Pinchas Zukerman. Ook was hij begeleider van Dietrich Fischer-Dieskau in liedrecitals.

Barenboim maakte zijn debuut als operadirigent in 1973, met een uitvoering van Mozart's Giovanni tijdens het Edinburgh Festival. Hij maakte in 1981 zijn debuut op het Bayreuth Festival, waar hij regelmatig dirigent was. Bij de Bayreuther Festspiele van het jaar 1996 dirigeerde hij de premières van de door Wolfgang Wagner geënsceneerde Meistersinger, evenals de door Heiner Müller in scene gezette Tristan und Isolde.

In 1987 werd Barenboim aangesteld als leider van de nieuwe Opéra de Paris aan de Place de la Bastille. Door heftige meningsverschillen duurde zijn werk hier echter maar 18 maanden lang.

Barenboim leefde samen met de pianiste Elena Bashkirova, met wie hij twee kinderen heeft, geboren voor de dood van Du Pré en met wie hij in 1988 trouwde.

In 1991 volgde Barenboim Sir Georg Solti op als muziekdirecteur van het Chicago Symphony Orchestra, waarmee hij 15 jaar lang grote successen beleefde in concertzalen over de hele wereld. Hij beëindigde zijn functie als muziekdirecteur op 17 juni 2006.

In 1992 werd Barenboim muziek directeur van de Deutsche Staatsoper Berlin.

Barenboim stichtte in 1999 het West Eastern Divan Orchestra, samen met de inmiddels overleden Palestijnse cultuurwetenschapper Edward Said. "Dit is een orkest voor de vrede. Vrede brengen kan het niet, maar wel geduld, verstandhouding en moed geven om te luisteren naar het verhaal en de visie van de ander", aldus de wereldbefaamde dirigent.

In de herfst van 2000 benoemde de Staatskapelle Berlin hem tot Eerste Dirigent voor het leven.

Op 15 mei 2006 werd Barenboim benoemd tot Maestro Scaligero (Eerste Gastdirigent) van La Scala in Milaan.

Hij treed regelmatig op met de Berliner Philharmoniker en de Wiener Philharmoniker, en samen met de Staatskapelle Berlin ontving hij de Wilhelm Furtwängler prijs.

Daniel Barenboim heeft sinds 1954 zeer veel opnamen gemaakt voor Westminster, EMI, Deutsche Grammophon, Decca, Philips, Sony Classical (CBS Masterworks), BMG, Erato Disques en Teldec Classics International.
EMI Classics vierde zijn zestigste verjaardag met het uitbrengen van zijn recital aan het Teatro Colón in 2000 ter herinnering aan de vijftigste verjaardag van zijn debuut, zowel als zijn uitvoeringen van het Eerste pianocert van Tsjaikovski en de pianoconcerten van Schumann met het Müncher Philharmoniker onder directie van Sergiu Celibidache.
Eerder nog bracht EMI een programma uit van de piano trios van Mozart met Nikolaj Znaider and Kyril Zlotnikov.
Warner Classics International heeft de complete symfonieën van Beethoven en Schumann uitgebracht evenals de Symfonie No 7 van Mahler met de Staatskapelle Berlin, een complete opname van Johann Sebastian Bach's l-Tempered Clavier en CD's en DVD's van concerten met West-Eastern Divan Orchestra opgenomen in Londen en Ramallah.

privacybeleid