kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Cubaanse son

De Cubaanse Son - ontstaan uit een mengeling van Spaanse canción en gitaar, Afrikaanse ritmen en percussieinstrumenten en Amerikaanse jazz - geldt als een van de belangrijkste voorlopers van de huidige salsamuziek. Begin 20e eeuw was de Son de meest populaire dansmuziek in Cuba.

De son cubano heeft haar wortels in West-Afrika en Spanje:
Door de verovering door de Spanjaarden van Latijnsamerikaans grondgebied en door de import van vele Afrikaanse slaven kwamen er in Cuba (en in andere Latijnsamerikaanse landen) nieuwe muzieksoorten tot ontwikkeling. Er ontstonden nieuwe muziekstijlen door vermenging van onder andere Spaanse melodische instrumenten en Afrikaanse percussie. Daarbij ontstonden ook dansen die een mengelmoes waren van Spaanse en Afrikaanse dansvormen.
Met de ontdekking van Amerika in 1492, is het eiland dat wij nu kennen als Cuba één van de eerste plekken die door de Europeanen worden geannexeerd. De Spanjaarden moorden er de oorspronkelijke bewoners uit en vullen het land met Afrikaanse slaven. Afkomstig uit Nigeria, Ghana, Togo, Kameroen, Benin en Kongo nemen die allemaal hun eigen culturele identiteit mee.
. De slaven op Cuba maakten de percussieinstrumenten zoals zij die zich herinnerden en begonnen weer de ritmes te spelen om de goden uit hun Yoruba-religie te aanbidden. Wel waren zij gedwongen hun goden katholieke namen te geven, omdat alleen de christelijke religie toegestaan was. Het ritme van de son, de percussieinstrumenten en de manier van zingen (meerstemmig koor afgewisseld met solozang) zijn rechtstreeks terug te voeren op muzikale tradities van West-Afrika.
. De Spaanse emigranten - vooral arme landarbeiders uit Andalusië - die op Cuba een nieuw leven begonnen, introduceerden de gitaar en het zingen van liederen. De Canarische eilanden waren de laatste pleisterplaats voor de grote oversteek. Daarom zijn veel liedjes van Gran Canaria en Tenerife mee de oceaan overgestoken.
. Met de afschaffing van de slavernij in de tweede helft van de negentiende eeuw gaat de muziek van de slaven deel uitmaken van het openbare leven. Aan de Spaanse volksliederen die in de cafés en koffiehuizen worden gespeeld, worden Afrikaanse ritmes toegevoegd. Hieruit ontstaat in de jaren twintig een nieuw genre: son (‘geluid’).

Het ritme in de son wordt aangegeven door de clave, een houten slaginstrument. Daarop worden met bongo's, maracas en een schraper contraritmes gespeeld. Op de tres, een negensnarige gitaar, wordt het muzikale thema en de begeleiding voor de zang gespeeld. Deze leadvocalist improviseert en krijgt in een refrein antwoord van een koor.

Cubaanse tres
In die Cubaanse son speelt de tres een grote rol. Het instrument is bespannen met drie (tres) paren van twee snaren. De buitenste snaarparen zijn gestemd in oktaaf, het binnenste snaarpaar als priem, dat wil zeggen precies even hoog. Daar waar de gewone, Spaanse gitaar zich toelegt op een voornamelijk harmonisch-ritmische taak, omspeelt de tres de zangmelodie, speelt sterk gesyncopeerde akkoordgebonden patronen (zogenaamde gebroken akkoorden en toonladderfiguren) en heeft over het algemeen een belangrijke solistische rol in de muziek.
Daar waar de gitarist voor het onmisbare fundament zorgt, neemt de tresero (ook wel 'tresista' genoemd) de versiering voor z'n rekening. ( Jazz
In de decennia daarna waait de invloed van de jazz over uit de nabijgelegen Verenigde Staten. In die periode is Cuba een geliefd vakantieoord voor Amerikaanse toeristen en is het land relatief welvarend. Onder invloed van de jazz breidt het instrumentarium uit met piano, gitaar en blazers.

Dans
Het ritme in de son wordt bepaald door een maat van vier tellen. Bij het dansen zijn de eerste drie tellen beweeglijk en is de vierde tel een pauze. Son is over het algemeen wat langzamer dan Salsa.

Salsa (Saus)
In de jaren dertig en veertig vind je de voorloper van salsa op Cuba, bij de dynamische orkesten in Havana. Zij speelden een pittige vorm van dansmuziek met swingende blazerssecties en ritmische percussie. Vergeleken met de traditionele son is salsa steviger en bevat het ook elementen uit de rock en funk.
Na de tweede wereldoorlog trokken Venezolanen, Colombianen en Cubanen naar de Verenigde Staten waar zich een nieuwe muziekstijl ontwikkelde. Een mengelmoes van verschillende muziekstijlen uit de Latijns-Amerikaanse landen kreeg uiteindelijk de naam ‘Salsa’. Deze benoeming vind haar oorsprong in de radioshow uit 1966 ‘La hora, la salsa y el bembe’ van de Venezolaanse D.J. Danilo Phidiad Escalona. Eind zeventiger jaren stond het woord ‘Salsa’ synoniem voor alle Latin-muziek uit New York en de nauw verwante stijlen Son en Mambo, met daarbij tegenwoordig bijvoorbeeld de Dominicaanse Merengue, en de Colombiaanse Cumbia.

Websites: www.popinstituut.nl, www.sonasi.nl, muziek-en-film.infonu.nl


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 89.