kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Charles Loeffler

Charles Martin Tornow Loeffler geboren 30-1-1861, gestorven Medfield Massachusetts 19-5-1935
Amerikaans componist en violist van Duitse afkomst

Charles Loeffler zelf heeft altijd beweerd dat hij uit de Elzas afkomstig was, geboren in Mulhouse, maar recente stusdies wijzen erop dat hij uit Duitsland kwam. Zijn ouders Karl Löffler en Helene Schwerdtmann, waren geboren Berlijners en trouwden daar op 6 december 1857. Bovendien wijst een studenten registratie van de Hochschule für Musik erop dat Loeffler geboren werd in Schöneberg bij Berlijn.
Het feit dat Loeffler zijn geboorteplaats vervalste is het bewijs voor zijn vijandige houding ten opzichte van Duitsland; hij deed er zelfs alles aan om zich te distantiëren van het land, waarvan hij geloofde dat het zijn vaders leven had gekost. Karl Löffler kreeg een beroerte terwijl hij gevangen zat onder de Pruisische regering.
In plaats daarvan richtte Loeffler zich op Frankrijk door de Franse nationaliteit aan te nemen en zich Franse manieren en voorkeuren aan te meten. Uiteindelijk koos Loeffler Amerika als zijn permanente woonplaats, waar hij in 1887 staatsburger werd en een van de grootste voorvechters van impressionistische muziek in de VS werd.

Charles Loeffler's belangrijkste instrument was de viool en op dertienjarige leeftijd besloot hij professioneel violist te worden. Hij ging naar de Hochschule für Musik en van 1874 tot 1877 studeerde hij bij de violist Joseph Joachim (voorvechter voor de muziek van Brahms) en Eduardo Rappoldi een uitstekende violist die in het kwartet van Joachim speelde. Hierna reisde Loeffler naar Frankrijk om zijn studie voort te zetten. Hij studeerde viool bij Lambert-Joseph Massart, die de virtuoos Fritz Kreisler had onderwezen, en compositielessen bij Ernest Guiraud, best bekend als leraar van Claude Debussy. Loeffler kreeg ook podiumervaring in Frankrijk, eerst als lid van het Pasdeloup Orkest en later in het privé-orkest van baron Paul von Derwies (1879-81).

Na de plotselinge dood van Derwies in de zomer van 1881, emigreerde Loeffler naar Amerika, waar hij op 27 juli 1888 in New York aankwam met een aanbevelingsbrief van Joseph Joachim. Hij vond direct werk als violist in het New York Symphony Orchestra, onder leiding van Leopold Damrosch. Ook speeld hij in verschillende festivals georganiseerd door de dirigent Theodore Thomas. Loeffler bleef slechts korte tijd in New York, in de herfst van 1882 nam hij de functie aan van assistent concertmeester voor het Boston Boston Symphony Orchestra (het BSO), een positie die hij meer dan 20 jaar behield.

Nadat hij zichzelf in professionele kringen gevestigd had als geslaagd musicus, wijdde Loeffler meer tijd aan compositie. Hij bleek een vruchtbaar componist en schreef vele werken in de jaren 1890. Op 20 november 1891, gaf het BSO de première van Loeffler's eerste orkestwerk, Les veillées de l'Ukraine, een suite voor viool en orkest. In 1893 zette Loeffler zeven gedichten van de Franse symbolist Paul Verlaine voor stem, viola en piano. In datzelfde jaar componeerde hij Morceau fantastique, voor violoncello en orkest. Het werk had zijn debuut in 1894. Geïnspireerd door het marionetten drama van Maurice Maeterlinck, componeerde Loeffler La mort de Tintagiles in 1897. In 1902 componeerde hij Poème païen, wat zich ontwikkelde tot zijn beroemdste en belangrijkste orkestwerk, A Pagan Poem.

Na 21 jaar dienst, ging Loeffler in 1903 met pensioen van het BSO en twee jaar later vestigde hij zich in Medfield Massachusetts. Na vierentwintig jaar verloofd te zijn geweest, trouwde Loeffler met zijn verloofde Elise Fay op 10 december 1910. Hoewel hij het druk had met de verzorging van zijn akker, bleef Loeffler doceren en componeren. In deze tijd koos hij voor Engelse en Amerikaanse teksten als basis voor zijn vocale zettingen. Amerikaanse schrijvers als Edgar Allan Poe en Whalt Whitman vielen in het bijzonder in de smaak bij Loefler en in 1905 zette hij twee van Poe's teksten in zijn Four Poems, op. 15. In 1912 baseerde hij zijn eerste opera op The Passion of Hilarion, een toneelstuk van de Schotse schrijver William Sharp, die ook onder het pseudoniem Fiona Macleod schreef.

In de laatste tien jaar van zijn leven, werd Loeffler bekend als een belangrijk voorstander van Amerikaanse muziek. Hij assisteerde bij de oprichting van het New York Institute of Musical Art en de Juilliard School, en was in dienst bij de Raad van Bestuur van Arthur Farwell's uitgeverij, de Wa-Wan Press.

In 1923 kreeg Loeffler een opdracht van Elizabeth Sprague Coolidge, een bekende patrones van de kunsten, voor een nieuw werk ter ere van de opening van het Coolidge Auditorium aan de Library of Congress. Het resultaat was zijn Canticum fratris solis, een partituur voor sopraan en kamerorkest, dat zijn première beleefde op 28 oktober 1925.

Loeffler stierf op 19 mei 1935. Voor haar eigen dood een paar maanden later schonk Elise Fay, zijn vrouw, Loeffler's manuscripten aan de Muziekafdeling van de Library of Congress. De bibliotheek bevat ook de grootste collectie van Loeffler's correspondentie. Vanwege zijn vele contributies aan de Amerikaanse muziek, werd in "in memoria' naar hem gerefereerd als de "dean of American composers". Hij had het unieke vermogen om een variëteit aan Amerikaanse muzikale elementen te combineren met zijn Franse voorkeuren en idealen.

website: Library of Congress


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 20.