kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Charles Edward Ives

Charles Ives

Charles Edward Ives geb. 20-10-1874 Danbury, gest. 19-5-1954 New York
Amerikaans componist

Zoon van George E. Ives, een dirigent en muziekleraar, die graag met instrumentale klanken experimenteerde. Op zijn dertiende werd hij tot organist benoemd en schreef hij zijn eerste composities w.o. Holiday Quick Step voor harmonie-orkest.

Van 1894 tot 1898 studeerde hij aan de universiteit van Yale, waar hij o.a. cursussen compositie volgde bij Horatio Parker, een leerling van Rheinberger, ook kreeg hij les van Shelley en Dudley Buck (orgel).
Na het behalen van zijn bachelor's degree in de schone kunsten werkte Ives enige tijd als verkoper van verzekeringspolissen. In 1907 werd hij compagnon in een New-Yorks agentschap van de Washington Life Insurance Company.

Zijn vrije tijd wijdde Ives volledig aan het componeren. Het merendeel van zijn werken ontstond vóór 1916. Al in zijn vroegste composities, ca 1895, toonde Ives neiging tot het experiment. Hij kan in veel opzichten beschouwd worden als een pionier van de hedendaagse Amerikaanse componistengeneratie. Gecompliceerde ritmen en het gebruik van kwarttonen maken de uitvoering van Ives werken veelal zeer moeilijk.

Omdat hij financieel onafhankelijk was, bekommerde Ives zich niet om de uitvoering van zijn werk en bleef daarom lange tijd onbekend. Met de dood van zijn vader, die Charles' voorliefde voor het experimenteren met muzikale vormen steeds had gedeeld, kwam er een bruusk einde aan Ives' productiviteit als componist. Verscheidene nieuwe composities mislukten of bleven onvoltooid. Na 1926 heeft hij geen nieuwe werken meer voltooid. Dit deed Ives besluiten zich hoofdzakelijk toe te leggen op bewerkingen van vroeger werk.

In 1927 sloot Ives zich aan bij de Pan American Association of Composers die hij ook financieel ondersteunde. Charles Ives anticipeerde al rond de eeuwwisseling op de kenmerkende eigenschappen van de 20ste-eeuwse muziek zoals door het gebruik van bi- en polytonaliteit, van polyritmiek en -tempi, de introductie van speeltechnische en ritmische vernieuwingen als piano drumming en clusters en het inzetten van zowel in onbruik geraakte als van nieuwe instrumenten. Het citaat speelt een zeer belangrijke rol in Ives' werk. Door de verwerking in zijn composities van bekende muziekstukken en -genres als marsen, dansmuziek en religieuze en wereldlijke hymnen poogde Ives een eenheid tot stand te brengen tussen muziek en dagelijkse werkelijkheid.

In 1947 werd hem de Pulitzer Prize toegekend voor zijn derde symfonie (The camp meeting, 1904). Na 1960 kwam de erkenning wereldwijd op gang, o.m. door de invloed van Leonard Bernstein.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 156.