kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 07-01-2016 voor het laatst bewerkt.

caccia

(Vertaald: jacht of achtervolging, in het Frans chasse of chace). Muziekvorm uit de 14de eeuw waarin de tekst een jachtscène beschrijft, o.m. door diverse canontechnieken (de stemmen 'jagen' elkaar achterna). Soms ook doorspekt met allerhande ophitsende uitroepen. Vooral populair in de 14e eeuw in Italië, in de 15e eeuw in Frankrijk.

De caccia is misschien geïnspireerd door de Franse chace, een liedvorm waarin een levendige, beeldende tekst was voorzien van een makkelijk in het gehoor liggende melodie die in strikte canon gezongen diende te worden.

De Italiaanse caccia, die voornamelijk tussen 1345 en 1370 gedijd lijkt te hebben, is meestal een driestemmige compositie. Kenmerkend is dat de twee gelijke beweeglijke bovenstemmen in canon zijn geschreven. In tegenstelling tot de Franse en Spaanse voorbeelden was er dus ook een derde tenorpartij, een vrije instrumentale laagste stem, in een rustige begeleiding zonder tekst. Deze bestond uit lang aangehouden tonen en bood daarmee ondersteuning aan de bovenstemmen. De poëzie van de caccia was niet aan regels gebonden, al hadden veel exemplaren evenals het madrigaal een ritornello (dat overigens niet altijd canonisch hoefde te zijn).

De naam van dit compositietype verwijst naar de canon (later ging men het Latijnse woord fuga ('vlucht') gebruiken), maar refereert ook aan de tekst die vaak een jachtscène beschrijft of een ander levendig tafereel, zoals een vispartij, een druk marktplein, meisjes die bloemen plukken, een brand of een slagveld. Details als kreten, vogelzang, hoorngeschal, uitroepen en dialogen worden alle met verve en vol humor uitgebeeld in de muziek, onder meer met behulp van hoketus en echo-effecten. Dergelijke toonschilderingen werden soms overgenomen in ballades en madrigalen, en komen ook voor in de Franse virelais.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 32.