kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Bengt Hambraeus

Bengt Hambraeus geboren Stockholm 29-1-1928, gestorven Glen Roy Apple-Hill, Canada 21-9-2000
Zweeds componist, pedagoog, organist en musicoloog

Bengt Hambraeus studeerde van 1944-48 orgel bij Alf Linder en musicologie bij Carl-Allan Moberg in Uppsala. Van 1949-52 studeerde hij orgel akoestiek bij Ernst Karl Rössler in Duitsland en compositie bij Olivier Messiaen en anderen in Darmstadt.

Van 1957-64 was hij programma producent bij de Zweedse Omroep Vereniging, van 1964-68 hoofd van de kamermuziek afdeling en van 1968-72 hoofd productie.

In 1972, na een toer van twee maanden door Canada en de VS, gedurende welke hij colleges gaf over Zweedse hedendaagse muziek, trad hij toe tot de muziek faculteit van de McGill universiteit.

Hij werd in 1948 lid van de STIM (Svenska Tonsättares Internationella Musikbyrå, Swedish Composers' Performing Rights Organization, www.stim.se) en de Nordic Copyright Bureau. In 1957 werd hij lid van de Zweedse Componisten Vereniging en in 1977 van de CLComp.

Ter erkenning van zijn internationale faam als componist, organist, geleerde, lector en bestuurder werd hem in 1986 de hoogste Zweedse onderscheiding toegekend voor artiesten, de Koninklijke Medaille Litteris et Artibus.

Hambraeus is vooral een orgelcomponist, hoewel hij ook een enorme produktie op andere gebieden heeft.
De muziek van Hambraeus - gestimuleerd door zijn onderzoekingen van vroege muziek, akoestiek, electronische studio-technieken, niet-Westerse en avant-garde muziek - vertoond een neiging tot timbre onderzoekingen (vooral bel geluiden) en collage/aanhalings effecten.
Zijn muziek is gerelateerd aan de composities van Anton Webern en Edgar Varèse en is beïnvloed door zowel Japanse als Europese tradities.
Hambraeus was de eerste Zweedse componist die werkte met electronische muziek. Zijn orgelmuziek ontwikkelde zich in nieuwe richtingen en ook in zijn orkestmuziek experimenteerde hij met nieuwe vormen, zoals het grondbeginsel "music in space", met verschillende groepen verspreid rondom het auditorium en de compositie van 'families' van werken, die apart of samen uitgevoerd mogen worden.
Zijn composities zijn gegroepeerd in cyclische 'families' van begrippelijk gelijksoortige stukken, zoals de Rota, de Transit en de Transfiguration serie (1956-63) voor orkest, tape, en kamer ensembles; de Constellations serie (1958-83) voor orgel, percussie, tape en stemmen; en de 'Korale Trilogie': Constellations V (1982-83), Symphonia Sacra in tempore passionis (1985-86) en Apocalipsis cum figuris (1982-87), voor orgel, koor en instrumentale ensembles.
Het gebruik van percussie instrumenten is essentieel in de meeste van zijn composities, gebruik makend van een grote verscheidenheid aan instrumenten, zoals bellen, gongen, cymbalen, kerkklokken etc. Behalve deze onderzoekingen, zit er altijd een gevoel voor traditie in zijn muziek, wat hem tot een componist maakt met een zeer eigen stem en één van de voornaamste figuren van de moderne Zweedse muziek wereld.

Zijn radio opera Sagan ging in 1980 in première in Zweden en zijn kamer-opera L'oui-dire, een hulde aan Jacques Cartier, was een opdracht van het Montreal Chamber Orchestra.

Hambraeus werkte ook bij de electronische studios in Keulen (1955), Milaan (1959), München (1963), Stockholm (1965-66) en de McGill universiteit (vanaf 1972).

Hij kreeg opdrachten van de Canada Council (in 1986 voor een stuk voor de Canadese hoboïst Lawrence Cherney) en van de Zweedse Omroep Vereniging, Het Scandinavische Ballet en andere Europese organisaties.

De werken van Hambraeus zijn uitgevoerd op ISCM festivals in Keulen (1960), Amsterdam (1963), Stockholm (1966), Londen (1971), Reykjavik (1973), en op andere hedendaagse muziek-festivals in Japan, Finland, Denemarken, Zweden, Duitsland, en Ierland.

In oktober 1991 hield de universiteit van Göteborg een driedaags Hambraeus Festival. In Canada werden zijn werken uitgevoerd door het Lyric Arts Trio (Récit de deux), organist Hugh McLean (Icons), de NACO (Pianissimo), het Toronto Bach Festival Orchestra, het Calgary Philharmonic, het McGill Symphony Orchestra en Montreal Symphony Orchestra (Quodlibit re BACH), het SMCQ (Notazioni, Relief haut et bas), de York Winds (Jeu de cinq), klavecimbel speelster Vivienne Spiteri (Capriccio I per Clavicembalo), accordeonist Joseph Petric (Trio Sonata, Three Dances - quasi una mascherata), hoboist Lawrence Cherney (Sheng, Mirrors), het duo pianisten Bruce Mather en Pierrette LePage (Carillon), en Luba en Ireneus Zuk (Vortex - in memoriam magni artificis MDCCCXI-MDCCCLXXXVI). Het McGill University's Contemporary Music Festival VI (1989), eerde Hambraeus's zestigste verjaardig.

Als concertorganist en orgel-geleerde, gaf Hambraeus uitvoeringen en colleges, over een grote verscheidenheid aan orgelmuziek, van zijn oorsprong tot 20ste eeuws, met de nadruk op recente muziek.

Hij publiceerde vele essays en artikelen over onderwerpen als, de vroege muzieknotatie tot hedendaagse muzieknotatie, van Buxtehude tot Max Reger en in 1997 publiceerde hij het boek Aspects of Twentieth-Century Performance Practice.

Hij ging met pensioen van de McGill universiteit in 1995, met de titel professor emeritus en schreef gedurende de negentiger jaren vele nieuwe composities.

In 2000 componeerde hij het stuk voor luit Varianti per liuto in opdracht van het Zweedse Concert Instituut.

In 1993 ontving Hambraeus de Neemi Järvi Onderscheiding van de universiteit van Göteborg en in 1995 de Hilding Rosenberg Prijs, ook van Zweden. Hij was lid van het Canadian Music Centre en het RCCO.

Bronnen: www.thecanadianencyclopedia.com en home.wanadoo.nl

Zie ook: www.musiccentre.ca


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 107.