muziekbus







Andrew Lloyd Webber

Andrew Lloyd Webber, baron Lloyd-Webber (South Kensington (Londen), 22 maart 1948), Engelse musical-componist.

Lloyd Webber werd geboren als zoon van componist William Lloyd Webber en muzieklerares Jean Hermione Lloyd-Webber. Hij is de oudere broer van cellist Julian Lloyd Webber (14 april 1951).

Andrew Lloyd Webber komt uit een rijke en muzikale familie. Zijn moeder Jean Johnstone gaf pianoles, zijn vader, de organist Bill Webber, die van zijn derde voornaam Lloyd een deel van zijn achternaam maakte, had de ambitie componist te worden. Lange tijd was hij docent ‘compositions and harmony’ aan het Royal London College of Music, waar hij in 1964 directeur werd. Tot zijn groot verdriet brak hij nooit echt door als componist. Hij was hierdoor zo teleurgesteld dat hij zijn kinderen zelfs adviseerde om toch vooral niet in de muziek te gaan. Tevergeefs, Andrew is de beroemdste hedendaagse musicalcomponist, en zijn andere zoon, Julian, is een bekend cellist.

Webber kreeg les in piano, viool en hoorn.

In 1961 verliet hij op veertienjarige leeftijd het ouderlijk huis en vervolgde zijn opleiding aan de Westminster School. Kerstmis van dat jaar maakte hij zijn debuut met de show ‘Cinderella up the Beanstalk (and most everywhere else!)’. Een jaar later ontving hij een studiebeurs, vooral dankzij een essay over de Victoriaanse architectuur. Op Westminster, temidden van de veertig andere geselecteerde studenten, was hij niet de beste en ook niet de slechtste leerling. Eigenlijk was hij maar geïnteresseerd in twee vakken: geschiedenis en muziek. Hij maakte drie voorstellingen voor de school en verwierf in die tijd zelfs een contract bij Southern Music.

In 1964 ontving hij opnieuw een studiebeurs, dit maal voor de Magdalen College in Oxford. Niet dat hij zo graag wilde studeren, nee, de enige reden waarom de ambitieuze student naar Oxford wilde, was dat hij gehoord had dat daar de beste tekstschrijvers waren, en hij wilde songwriter worden.

Uiteindelijk kwam Andrew in 1965 in contact met de eveneens van roem dromende tekstschrijver Tim Rice, die hij weliswaar niet in Oxford, maar in Londen ontmoette. Rice bood aan teksten voor hem te schrijven. Andrew stopte onmiddellijk zijn opleiding, en ging weer bij zijn ouders wonen. Tim nam zijn intrek in een vrije kamer in het huis. Samen vervaardigden ze de musical ‘The likes of us’ over het leven van Dr. Thomas John Bernardo, die zich in de vorige eeuw inzette voor verwaarloosde kinderen. Tot een opvoering is het echter niet gekomen.

Tim hield van rock and roll, Andrew wilde musicals schrijven. Hun volgende werk was dan ook de rockmusical/oratorium ‘Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat’, werd voor het eerst uitgevoerd tijdens een schoolconcert van de koorschool Colet Court in 1968. In datzelfde jaar werd het, in een uitgebreidere versie, op plaat opgenomen. Tijdens het Edinburgh Festival van 1972 beleefde de toneelbewerking ervan zijn première.

Ook toen ‘Jesus Christ Superstar’ in 1971 op Broadway op de planken kwam, waren er de jaren daarvóór al platen van verschenen, eerst een single, later een complete opname.
Deze rockopera was de grote doorbraak van Andrew Lloyd Webber als componist. De compositie was bedoeld als project voor een platenopname, maar werd later in London, en daarna in New York en over de hele wereld, in theaters opgevoerd. In 1973 werd het werk verfilmd.

Een tweede project dat aanvankelijk alleen als platenopname bedoeld was, was de musical Evita uit 1978 (ook samen met Tim Rice), die daarna eveneens in theaters over de hele wereld met veel succes werd opgevoerd, en ook verfilmd werd, met Madonna in de titelrol.

Na ‘Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat’, ‘Jesus Christ Superstar’ en ‘Evita’ was de koek van de samenwerking tussen Rice en Webber op. Lloyd Webber ging verder met tekstschrijvers als Richard Stilgoe, Don Black en Charles Hart, terwijl Tim Rice samen met Björn Ulvaeus en Benny Andersson van de Zweedse popgroep ABBA de musical ‘Chess’ schreef. Ook schreef hij de teksten voor de Disney-film ‘The Lion King’, die door Elton John op muziek werden gezet.

De werken hierna werden voor het theater geschreven. Genoemd kunnen worden Cats (waar een theater in London geheel voor herbouwd werd), Starlight Express (waar eveneens een theater geheel voor werd verbouwd) en The Phantom of the Opera. Daarnaast schreef hij veel filmmuziek (The Odessa File) en minder bekend geworden musicals zoals Jeeves en Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat (1968).

Andrew Lloyd Webber heeft o.a. ook filmmuziek (voor ‘Gumshoe’ (1971) en ‘The Odessa File’ (1973)) en een ‘Requiem’ - aangepast aan de Latin Requiem Mass - op zijn naam staan. Die laatste componeerde hij voor zijn vader in 1985, en werd gezongen door zijn toenmalige vrouw Sarah Brightman en de beroemde Italiaanse tenor Placido Domingo. Kenneth MacMillan ontwierp een choreografie op dit Requiem voor een opvoering met het Americal Ballet Theatre. Na de try-out polijstte hij nog een half jaar verder aan het stuk. Hij beschouwt het als zijn meest persoonlijke compositie.

Andrew Lloyd Webber componeerde tijdens zijn daaropvolgende carrière ook nog ‘Variations’ in 1978 en ‘Tell Me On A Sunday’ (1979). Deze twee shows werden gecombineerd als ‘ Song and Dance’ in 1982. Zijn recentste musicals zijn ‘Sunset Boulevard’ en ‘ Whistle Down The Wind’. Die laatste kende zijn première op 12 december 1996 in The National Theatre, Washington D.C.

Het spreekt voor zich dat een veel geëerd componist als Webber verscheidene prijzen wegkaapt. Ook in 1992 werd hij gevraagd door het Olympisch Comité om het officiële lied voor de Olympische Spelen van dat jaar, die werden gehouden in Barcelona, te schrijven. Het lied, ‘Amigos Para Siempre’ werd uitgevoerd door José Carreras en Sarah Brightman aan het begin en het eind van die Olympische Spelen. In 1978 componeerde hij al ‘Argentine Melody’ voor de BBC TV World Cup.

In 1992 werd Lloyd Webber geridderd, en in 1997 ontving hij de niet-erfelijke titel Baron Lloyd-Webber, of Sydmonton in the County of Hampshire (zijn titel heeft een liggend streepje, zijn naam niet).

Op 29 januari 1996 werd ‘Cats’ de langstlopende musical in de geschiedenis. Dat gebeurde in het West End Theatre en op Broadway. Het stootte daarmee ‘A chorus Line’ van de troon.
Andrew Lloyd Webber produceert niet enkel zijn eigen werk. Hij verleende ook financiële steun aan werk van andere schrijvers, zoals ‘Shirley Valentine’, ‘Lend me a Tenor’, ‘La Bete’ en de revival van zijn eigen ‘Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat’, die enkele jaren geleden in première ging in Londen, Canada, de Verenigde Staten en Australië, en zeer veel succes oogste. Momenteel zou hij, ondanks zware financiële problemen, aan het werken zijn aan zijn musicalversie van ‘A Star is born’.

De geboren Brit geldt als de succesvolste musical-componist van onze tijd; in zijn carriere werd hij al onderscheiden met vier Tony Awards, vier Drama Desk Awards en drie Grammy's. Webber behoudt middels zijn firma Really Useful Company, internationaal alle rechten over de uitvoering van zijn werken. Om er zeker van te zijn dat de opvoeringen na jaren nog voldoen aan dezelfde hoge kwaliteitseisen, staan alle produkties, ook degene die in bijvoorbeeld Den Haag of Hamburg worden opgevoerd, onder supervisie van Londen.

Op privégebied ging het Andrew niet bepaald voor de wind: hij hertrouwde maar liefst 2 keer. Lloyd Webber trouwde op 24 juli 1972 met Sarah Hugill, met wie hij twee kinderen kreeg, Imogen (31 maart 1977) en Nicholas (2 juli 1979). Lloyd Webber en Hugill scheidden in 1983. Op 22 maart 1984 hertrouwde Lloyd Webber, met zangeres en danseres Sarah Brightman, voor wie hij een aantal van de rollen in zijn musicals speciaal schreef (onder meer de rol van Christine uit The Phantom of the Opera). Sarah Brightman heeft deze rollen ook vertolkt op het toneel in London. Het paar is, niet lang na het ontstaan van The Phantom of the Opera, in 1990 uit elkaar gegaan. Met zijn huidige vrouw, Madeleine Gurdon, die hij op 1 februari 1991 huwde, heeft Lloyd Webber drie kinderen: Alastair (3 mei 1992), William (23 augustus 1993) en Isabelle (30 april 1996).

Musical composities: "Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat" (1968, in 1971 in New York uitgevoerd), "Jesus Christ Superstar" (New York 1971), "Evita" (London 1978), "Cats" (London 1981), "Song and Dance" (London 1982), "Starlight Express" (London 1984), "The Phantom of the Opera" (London 1986), "Aspects of Love" (London 1989), "Sunset Boulevard" (London 1993)

privacybeleid