kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 01-01-2016 voor het laatst bewerkt.

André Souris

Belgisch componist, dirigent, musicoloog en muziekpedagoog, geboren 10 juli 1899 in Marchienne-au-Pont/België - overleden 12 februari 1970 in Parijs.

André Souris was zeer actief. Hij onderwees, was dirigent bij het Belgische Nationale Radio Omroep (NIRB) en heeft verschillende fanfareorkesten gedirigeerd. Mede door het uitvoeren van veel eigentijdse muziek heeft hij het Belgische muziekleven duidelijk beïnvloed.

Als componist schreef hij voor vele genres, orkestmuziek, werken voor harmonie- en fanfareorkesten, vocale werken, koor- en kamermuziek, maar ook filmmuziek. Zo werkte hij succesvol met de filmproducent Emile Degelin samen.

In 1947 richtte hij een avant-gardistisch muziektijdschrift op: "Polyphonie". Hij publiceerde ook de "Dictionnaire des musiciens belges". Souris was ook poëet.

Souris wilde "apersoonlijk" componeren. Zijn muziek evolueerde in de loop van de tijd van impressionistisch naar experimenteel. Zijn grote voorbeelden waren Claude Debussy en vervolgens Igor Stravinsky. Daarna schakelde hij over op de seriële muziek (muziektechniek ontstaan uit de twaalftonentechniek waarbij alle parameters van de muziek in reeksen worden geordend).
Souris verwierp elke vorm van specialisatie. Hij speelde met klanken en ritmes met een precisie die de gemeenplaatsen die hij als basis gebruikte gingen sublimeren; hij bleef op afstand van de oppervlakkige bewegingen in de muzikale wereld.

Hij ontwierp een volledige studie voor het opschrijven van de tablatuur voor luit van de XVIe eeuw. Zijn diepe kennis van de compositie, de geschiedenis en de esthetica maakten van hem een van de meest geraadpleegde musici.

Na het studium was hij muziekpedagoog en zette zich zeer voor de hedendaagse muziek in. Zo was hij voorzitter van de Belgische Afdeling van de internationale Vennootschap voor Hedendaagse Muziek "Société Internationale de Musique Contemporaine" (SIMC) en hij stichtte het Studio Musical du Séminaire des Arts (studiecentrum voor hedendaagse muzikale en esthetische vraagstukken).

Tot zijn composities behoren de orkestwerken Danceries de la Renaissance (1932) en Symphonies (1939), Avertissement voor spreekstem en slagwerk (1926), koor-, kamer- en filmmuziek.

Biografie
André Souris studeerde viool en compositie aan het Koninklijk Conservatorium te Brussel en was privé-leerling van onder meer Paul Gilson. Hij voltooide zijn studies bij Hermann Scherchen (directie).

Hij verbleef in Italië, Parijs, in de abdij van Solesmes en in Salzburg.

Van 1925 tot 1946 en van 1949 tot 1965 was hij verbonden aan enkele conservatoria (o.a. Charleroi en Brussel). Souris was sinds 1949 docent harmonie aan het Koninklijk Conservatorium te Brussel. Eveneens doceerde hij muzikale esthetiek aan het Institut National des Arts et du Spectacle (INSAS). Aan het Centre d’Etudes Supérieures de la Renaissance te Tours doceerde hij musicologie.

In 1927 werd hij met de Rubens-prijs onderscheiden.

Van 1937 tot 1946 was hij dirigent van het symfonieorkest van de Belgische omroep.

Van 1946 tot 1952 was hij voorzitter van de Belgische afdeling van de ISCM (International Society for Contemporary Music).

In 1947 stichtte hij de tijdschrift Polyphonie.
In 1947 maakte hij als eerst het werk van Pierre Boulez bekend.

In 1964 maakte hij een transscriptie en orkestratie in concertvorm van de Fêtes d’Hébé van Jean-Philippe Rameau. Op de andere zijde onderwees hij ook de techniek van de Dodecafonie (twaalftoontechniek).


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 268.