kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 01-01-2016 voor het laatst bewerkt.

Alexander Scriabin

Alexander Scriabin geboren 6 januari 1872 in Moskou, gestorven 27 april 1915 in Moskou
Russisch componist en pianist

Naamsvarianten: Scriabine, Scriabin, Skrjabin, Skryabin

Alexander Scriabin was leerling compositie van Sergej Tanejev en piano van Nikolaj Zverev. Tussen 1888 en 1892 volgde Skrjabin pianoles bij Vasily Safonov en compositieles bij Anton Arenski aan het conservatorium van Moskou.

Als bewonderd pianist maakte Skrjabin uitgebreide tournees door Europa en Amerika, voornamelijk als vertolker van eigen werken. In 1890 had de uitgever Balajew zijn eerste werken uitgegeven. Van 1898 tot 1902 was Scriabin zelf pianoleraar aan het conservatorium van Moskou. Sinds 1903 kreeg Skrjabin een toelage van een pianoleerling.

Vanaf 1904 verbleef Scriabin in Zwitserland en in Brussel alvorens hij in 1910 naar Moskou terugkeerde. In 1908 verbond Koussevitzky zich, als directeur van de in Berlijn gevestigde uitgeverij van Russische muziek, Skrjabin een jaarlijkse uitkering te geven. Bovendien concerteerde hij met Koussevitzky's orkest op enkele uitgebreide tournees.

De toetsen van het klavier zijn hier gekleurd in die kleuren welke Scriabin bij de verschillende toonsoorten 'zag', zoals gecomponeerd door hem, in de Prometheus Symfonie (Le Poème du Feu).

Skrjabin stond aanvankelijk sterk onder de invloed van het werk van Frédéric Chopin - tot ca. opus 35 -, maar hij maakte zich daarvan los en ontwikkelde eigen, harmonisch zeer originele muziektaal met een grote klankdichtheid, gebaseerd op een speciale vorm van kwartakkoorden, losgelaten tonaliteit, pointillistisch gebruikte motieffragmenten en, naderhand, vrije vormen.

Zijn orkeststukken - o.a. 3 symfonieën en 2 symfonische gedichten - zijn sterk beïnvloed door het werk van Hector Berlioz en Richard Wagner.

Scriabin was vanaf 1908 begonnen met de ontwikkeling van een eigen toonsysteem waarin hij de volledige melodiek en harmoniek uit een meertonig, op alle twaalf toonhoogtes transponeerbaar tonaal centrum afleidde, dat uit een dominant none-akkoord met vrije overgangsnoten bestaat en ook wel "mythisch akkoord" of Scriabin-akkoord wordt genoemd. Hij stapte sindsdien af van de traditionele functionaliteit van het toonsysteem in zijn composities.

Skrjabin's interesse in het mystieke leidde tenslotte tot een poging alle kunsten te verenigen ten dienste van een religieus mysteriespel van geweldige omvang. De poging tot samensmelting van de elementen orkest, koor orgel, piano en 'kleurenklavier' kregen hun uiterste consequentie in het plan om in een symfonie Mysterium daaraan ook nog de dans en een geurenbron toe te voegen. Het werk werd nooit voltooid, doordat Scriabin overleed aan bloedvergiftiging ten gevolge van een abces op zijn lip.

Skrjabin schreef hoofdzakelijk pianomuziek, waaronder een pianoconcerto, concertstukken, 10 sonates, etudes, préludes, impromptus; orkestmuziek: 3 symfonieën, Poème de l'extase (1908), Prométhée (1913).


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 280.