kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Adrian Willaert

Adrian Willaert

of A. Vuillart, A. Villahart (geb.tussen 1480 en 1490 in Brugge of Roeselare - gest. 7-12-1562 in Venetië), Vlaams (Zuidnederlands) componist. Hij wordt beschouwd als de oprichter van de Venetiaanse school.

Ging te Parijs rechten studeren, maar wijdde er zich aan de muziek onder leiding van Jean de Hollingue Mouton.

ca 1519 vertoefde hij in Rome.

Van 1522 tot 1525 was hij in dienst van Alfonso I d'Este, hertog van Ferrara, en vervolgens werd hij zanger (1525–1527) in de kapel van aartsbisschop Ippolito II d'Este te Milaan.

In 1527 werd hij kapelmeester van de San Marco te Venetië, de meest vooraanstaande positie in de Italiaanse muziekwereld, waar hij, afgezien van twee reizen (1542 en 1556) naar zijn geboorteland, onafgebroken verbleef, tot aan zijn dood in 1562. Hij heeft er meteen succes met zijn werken, ook al omdat hij de twee orgels (links en rechts van het hoofdaltaar) soms tegelijkertijd laat gebruiken, iets wat daarvoor nog nooit vertoond was. Onder zijn leerlingen telde hij Cypriaan de Rore, N. Vicentino, Andrea Gabrieli en de theoreticus G. Zarlino.

Zijn werk omvat ca 10 missen, motetten, hymnen, Magnificats, psalmen, chansons, madrigalen, Napolitaanse villanella's of villanesche, enige luittranscripties van vocale muziek en ook driestemmige instrumentale fantasieën en ricercares. Een ricercare is een van de oudst bekende voorbeelden van meerstemmige, instrumentale muziek.

Zijn stijl is een versmelting van de Nederlandse koorstijl met de Italiaanse polyfonie onder Franse invloed. Hij maakte gebruik van de technieken van cantus firmus, canon en vrije imitatie.

Willaert ontwikkelde de schrijfwijze van gescheiden dubbelkoren (cori spezzati), welke in het noorden en ook in Italie niet onbekend was, hiertoe geinspireerd door de vier koorloggia's van de San Marco. Hij verduidelijkt de antifonale structuur van de psalmverzen en het contrast met de solist werdonderlijnd. Willaert geldt als de grondlegger van de zg Venetiaanse school. Later in de 16e eeuw zal hier een heel eigen klankidioom ontwikkeld worden. Het meest opvallende kenmerk van deze Venetiaanse School is de dubbelkorigheid. Willaert schreef o.a. meerstemmige psalmen waarbij de verzen afwisselend door twee tegenover elkaar opgestelde vierstemmige koren werden gezongen. De dubbelkoren worden cori spezzati genoemd.

In zijn muziek zijn reeds de typische eigenschappen van de Venetiaanse concerterende kerkmuziek aanwezig: het concerterend beginsel van alternerende klankgroepen, het echoprocédé en de klankkleurcontrasten.

Ook cultiveerde hij in zijn werken een zorgvuldige tekstdeclamatie.

UITG: H. Zenck en W. Gerstenberg, Opera omnia, in: Corpus mensurabilis musicae, III (1950 vv.).


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 12.